Od momentu gdy powstał środek płatniczy, a zatem w czasach, gdy handlujące ludy pożądałyby czegoś, co dokonałoby, ze zdołałyby przenosić wartość rzeczy na odległość bez konieczności transportu owych rzeczy, następuje coraz silniejszy postęp wszelkiego rodzaju wymiany pieniężnej. Pierwsze ludy, jakie stanęły przed takim dylematem były te, które zajmowały się handlem. Właśnie takim ludem byli Fenicjanie, którzy środek płatniczy wymyślili. Głownie powstawało to z faktu, iż nie mieli oni adekwatnie dużych statków, jak Grecy by transportować duże ilości towarów. Ponadto szybko zauważyli, że tak metoda działania jest po prostu niedochodowa. W związku z tym właśnie środek płatniczy w postaci na początku złota, a potem monet z niego wybijanych stał się pewnego typu potwierdzeniem dysponowanych rzeczy. Natomiast wymiana pieniądza kształtowała się dalej coraz bardziej i w pewnym momencie pojawiła się potrzeba przewożenia coraz większych sum na dalekie odległości. Było to tak samo skomplikowane, jak transfer samego towaru. W związku z tym pojawił się w wymianie kredyt, który również zaczął podlegać kolejnym transformacjom. Na początku kredyt, bowiem potwierdzał samo istnienie wartości pieniądza. Można powiedzieć, że papier kredytowy przenosił wartość pieniądza z jednego miejsca na drugie bez konieczności tegoż przenoszenia kredytu.
